Evelien woont al 35 jaar bij Philadelphia. In die tijd zag ze de zorg veranderen, maar ontwikkelde ze zichzelf minstens zo sterk. Ze werkt 36 uur per week, speelt keyboard in de Jostiband en zet zich als ambassadeur voor de vrijheid in voor de zeggenschap van mensen met een beperking. Stilzitten past niet bij haar.
Evelien is 56 jaar en woont inmiddels 35 jaar bij Philadelphia. Ze begon in Benschop, maar merkte na verloop van tijd dat die woonplek niet meer bij haar paste. ‘Het niveau van de andere bewoners ging achteruit, terwijl dat van mij steeg.’
Ze verhuisde naar een eigen appartement in Alphen aan den Rijn. Dat gaf haar zelfstandigheid, maar ze vond het er ook te eenzaam. Nu heeft ze haar plek gevonden op een woonlocatie van Philadelphia, ook in Alphen aan den Rijn. ‘Ik kan hier lekker mijn eigen gang gaan.’
Op vakantie
In de afgelopen 35 jaar is er volgens Evelien veel veranderd in de ondersteuning. Vooral de vrijheid van bewoners is groter geworden. ‘Het moeten is eraf’, vertelt ze, ‘Eerst moest je doen wat de begeleiding zei. Nu is dat wel anders, gelukkig. Ik ga bijvoorbeeld elk jaar met een vriendenclub op vakantie. Dan vraagt de begeleiding wel eens hoe we dat dan doen. Maar daar hebben ze helemaal niets mee te maken. Wij kunnen dat zelf. Ik bemoei met toch ook niet met hun vakantie?’
Gewoon meedoen in de samenleving
Meer vrijheid en steeds meer zelf kunnen en mogen doen, Evelien ziet dat ze daardoor ook vooruit gaat. ‘Ik ben heel zelfstandig. Ook met geld. Ik betaal mijn telefoon nu ook zelf. Als ik het lastig vind, kijkt mijn zus met me mee.’ Haar familie speelt ook een belangrijke rol in haar ontwikkeling. ‘Zij zeggen altijd: je hebt een beperking, maar je kunt gewoon meedoen in de samenleving. Je mag fouten maken, maar je hoort op de wereld, net als ieder ander.’
Ambassadeur voor de vrijheid
Evelien speelt keyboard in de Jostiband en treedt regelmatig met het orkest op. Dit jaar heeft de Jostiband een bijzondere rol als ambassadeur voor de vrijheid. Naast optredens op bevrijdingsfestivals bracht dat de muzikanten ook naar Oostenrijk.
‘We bezochten een kasteel in Oostenrijk waar in de Tweede Wereldoorlog mensen met psychische problemen of een beperking zijn vermoord. Dat was heel indrukwekkend en ik moest huilen. Ik ben zo blij dat ik niet in die tijd leefde. Het is nu veel beter.’
Rob Jetten interviewen
Als ambassadeur voor de vrijheid kreeg Evelien de kans om Rob Jetten te interviewen. ‘Hij is ontzettend sympathiek! Hij zei meteen: zeg maar Rob. Ik heb hem gevraagd om niet te veel te bezuinigen op de zorg. Hij beloofde dat hij ernaar zou kijken. Ik heb hem ook gevraagd hoe hij vrijheid ziet. Voor hem is dat dat hij als homo mag zijn wie hij is.’
Trots
Naast haar optredens en haar rol als ambassadeur werkt Evelien 36 uur per week bij de Sociale Werkvoorziening in Alphen aan den Rijn. Daar maakt ze elektrische platen voor printkasten. Dat doet ze inmiddels al 38 jaar.
‘Ik vind het ontzettend leuk. In al die jaren dat ik hier werk, ben ik nog nooit ziek geweest. Ik ben er heel trots op dat ik dit werk doe.’
Die trots klinkt door in alles wat Evelien vertelt. Ze weet wat ze kan, maakt haar eigen keuzes en laat zich niet zomaar vertellen hoe ze haar leven moet leiden. Haar boodschap aan anderen is dan ook vooral dat je iedereen in zijn waarde moet laten.
‘Ik ben een gelukkig mens. Ik ben er trots op dat ik de Evelien mag zijn die ik ben.’
